du-bi-ło

Dubiło (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubiło

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubilepojedyncza celownikmęski osobowy
Dubilepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubiłachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubiłamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dubiłąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubiłępojedyncza biernikmęski osobowy
Dubiłopojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubiłopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubiłommnoga celownikmęski osobowy
Dubiłowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dubiłowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dubiłówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubiłówmnoga biernikmęski osobowy
Dubiłymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubiłymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubiłymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubiłypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Dubiło (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dubiło

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubiłopojedyncza mnoga mianownikżeński
Dubiłopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dubiłopojedyncza mnoga celownikżeński
Dubiłopojedyncza mnoga biernikżeński
Dubiłopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dubiłopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dubiłopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz