du-ble-tu

dubletu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dublet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dubleciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dubleciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dubletpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dubletpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dubletachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dubletamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dubletempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dubletommnoga celownikmęski rzeczowy
dubletowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dubletówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dubletupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dubletymnoga mianownikmęski rzeczowy
dubletymnoga biernikmęski rzeczowy
dubletymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz