du-blo-nu

dublonu (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dublon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dublonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dublonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dublonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dublonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dublonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dubloniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dubloniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dublonommnoga celownikmęski rzeczowy
dublonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dublonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dublonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dublonymnoga mianownikmęski rzeczowy
dublonymnoga biernikmęski rzeczowy
dublonymnoga wołaczmęski rzeczowy
dublonpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
dublonapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
dublonapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dublonachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dublonamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dublonempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dubloniepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dubloniepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
dublonommnoga celownikmęski zwierzęcy
dublonowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dublonówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dublonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dublonymnoga biernikmęski zwierzęcy
dublonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz