dub-nic-kie-mu

Dubnickiemu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dubnicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dubniccymnoga mianownikmęski osobowy
Dubniccymnoga wołaczmęski osobowy
Dubnickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dubnickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dubnickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dubnickichmnoga biernikmęski osobowy
Dubnickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dubnickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dubnickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dubnickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dubnickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dubnickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dubnickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dubnickimmnoga celownikmęski osobowy
Dubnickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dubnickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dubnickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz