du-cha-ka

duchaka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: duchak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duchacymnoga mianownikmęski osobowy
duchacymnoga wołaczmęski osobowy
duchakpojedyncza mianownikmęski osobowy
duchakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
duchakapojedyncza biernikmęski osobowy
duchakachmnoga miejscownikmęski osobowy
duchakamimnoga narzędnikmęski osobowy
duchakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
duchakimnoga biernikmęski zwierzęcy
duchakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
duchakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
duchakommnoga celownikmęski osobowy
duchakowipojedyncza celownikmęski osobowy
duchakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
duchakówmnoga biernikmęski osobowy
duchakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
duchakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz