du-chen

duchen (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: duchna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duchenmnoga dopełniaczżeński
duchnapojedyncza mianownikżeński
duchnachmnoga miejscownikżeński
duchnamimnoga narzędnikżeński
duchnąpojedyncza narzędnikżeński
duchnępojedyncza biernikżeński
duchniepojedyncza celownikżeński
duchniepojedyncza miejscownikżeński
duchnopojedyncza wołaczżeński
duchnommnoga celownikżeński
duchnymnoga mianownikżeński
duchnymnoga biernikżeński
duchnymnoga wołaczżeński
duchnypojedyncza dopełniaczżeński

Duchen (człon nazwy geograficznej) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Duchny

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duchenmnoga dopełniacznijaki
Duchnachmnoga miejscowniknijaki
Duchnamimnoga narzędniknijaki
Duchnommnoga celowniknijaki
Duchnymnoga mianowniknijaki
Duchnymnoga bierniknijaki
Duchnymnoga wołacznijaki
Duchenmnoga dopełniacznijaki
Duchnachmnoga miejscowniknijaki
Duchnamimnoga narzędniknijaki
Duchnommnoga celowniknijaki
Duchnymnoga mianowniknijaki
Duchnymnoga bierniknijaki
Duchnymnoga wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz