duch-ni-kom

Duchnikom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duchnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duchnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Duchnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duchnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Duchnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duchnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duchnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duchnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Duchnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duchnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duchnikommnoga celownikmęski osobowy
Duchnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Duchnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duchnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duchnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duchnikówmnoga biernikmęski osobowy
Duchnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duchnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz