du-cho-to

duchoto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: duchota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duchociepojedyncza celownikżeński
duchociepojedyncza miejscownikżeński
duchotmnoga dopełniaczżeński
duchotapojedyncza mianownikżeński
duchotachmnoga miejscownikżeński
duchotamimnoga narzędnikżeński
duchotąpojedyncza narzędnikżeński
duchotępojedyncza biernikżeński
duchotopojedyncza wołaczżeński
duchotommnoga celownikżeński
duchotymnoga mianownikżeński
duchotymnoga biernikżeński
duchotymnoga wołaczżeński
duchotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz