duc-kim

Duckim (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ducka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duckapojedyncza mianownikżeński
Duckapojedyncza wołaczżeński
Duckąpojedyncza biernikżeński
Duckąpojedyncza narzędnikżeński
Duckichmnoga dopełniaczżeński
Duckichmnoga miejscownikżeński
Duckiemnoga mianownikżeński
Duckiemnoga biernikżeński
Duckiemnoga wołaczżeński
Duckiejpojedyncza celownikżeński
Duckiejpojedyncza miejscownikżeński
Duckiejpojedyncza dopełniaczżeński
Duckimmnoga celownikżeński
Duckimimnoga narzędnikżeński

Duckim (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ducki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duccymnoga mianownikmęski osobowy
Duccymnoga wołaczmęski osobowy
Duckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Duckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Duckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duckichmnoga biernikmęski osobowy
Duckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Duckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Duckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Duckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Duckimmnoga celownikmęski osobowy
Duckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz