ducz-kę

duczkę (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: duczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duczcepojedyncza celownikżeński
duczcepojedyncza miejscownikżeński
duczekmnoga dopełniaczżeński
duczkapojedyncza mianownikżeński
duczkachmnoga miejscownikżeński
duczkamimnoga narzędnikżeński
duczkąpojedyncza narzędnikżeński
duczkępojedyncza biernikżeński
duczkimnoga mianownikżeński
duczkimnoga biernikżeński
duczkimnoga wołaczżeński
duczkipojedyncza dopełniaczżeński
duczkopojedyncza wołaczżeński
duczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz