du-daj-ki

Dudajki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dudajek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudajekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudajkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudajkapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudajkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudajkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudajkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudajkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudajkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudajkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudajkommnoga celownikmęski osobowy
Dudajkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudajkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudajkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudajkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudajkówmnoga biernikmęski osobowy
Dudajkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudajkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz