du-da-ku

Dudaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudakommnoga celownikmęski osobowy
Dudakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudakówmnoga biernikmęski osobowy
Dudakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz