du-den-ko

Dudenko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudenko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudencepojedyncza celownikmęski osobowy
Dudencepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudenkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudenkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudenkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudenkępojedyncza biernikmęski osobowy
Dudenkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudenkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudenkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudenkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudenkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudenkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dudenkommnoga celownikmęski osobowy
Dudenkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudenkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudenkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudenkówmnoga biernikmęski osobowy

Dudenko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dudenko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudenkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Dudenkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dudenkopojedyncza mnoga celownikżeński
Dudenkopojedyncza mnoga biernikżeński
Dudenkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dudenkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dudenkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz