du-dy-cze

Dudycze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dudycz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudyczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudyczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudyczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudyczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudyczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudyczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudyczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudyczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudyczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudyczommnoga celownikmęski osobowy
Dudyczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudyczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudyczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudyczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudyczówmnoga biernikmęski osobowy
Dudyczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudyczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz