du-dy-ka

Dudyka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudykapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudykommnoga celownikmęski osobowy
Dudykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudykówmnoga biernikmęski osobowy
Dudykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz