du-dzic-cy

Dudziccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudzicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudziccymnoga mianownikmęski osobowy
Dudziccymnoga wołaczmęski osobowy
Dudzickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudzickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dudzickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudzickichmnoga biernikmęski osobowy
Dudzickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudzickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudzickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudzickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudzickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudzickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dudzickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dudzickimmnoga celownikmęski osobowy
Dudzickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudzickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudzickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz