du-dziec

Dudziec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dudziec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudziecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudźcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudźcapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudźcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudźcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudźcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudźcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudźcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudźcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudźcommnoga celownikmęski osobowy
Dudźcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudźcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudźcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudźcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudźcówmnoga biernikmęski osobowy
Dudźcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudźcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dudziec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dudziec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudziecpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dudziecpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dudziecpojedyncza mnoga celownikżeński
Dudziecpojedyncza mnoga biernikżeński
Dudziecpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dudziecpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dudziecpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz