du-dziu-ki

Dudziuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dudziuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dudziukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dudziukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dudziukapojedyncza biernikmęski osobowy
Dudziukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dudziukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dudziukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dudziukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dudziukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dudziukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dudziukommnoga celownikmęski osobowy
Dudziukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dudziukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dudziukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dudziukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dudziukówmnoga biernikmęski osobowy
Dudziukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dudziukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz