du-ka-czy

dukaczy (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dukacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dukaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dukaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dukaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dukaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dukaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dukaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
dukaczemnoga biernikmęski rzeczowy
dukaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
dukaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dukaczommnoga celownikmęski rzeczowy
dukaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dukaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dukaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dukaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dukaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dukaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dukaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dukaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dukaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dukaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
dukaczemnoga biernikmęski rzeczowy
dukaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
dukaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dukaczommnoga celownikmęski rzeczowy
dukaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dukaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dukaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dukaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz