du-kiel-sko

dukielsko przymiotnik przyprzym.

Forma podstawowa: dukielski

słowoliczbaprzypadekrodzajstopień
dukielscymnoga mianownikmęski osobowy równy
dukielscymnoga wołaczmęski osobowy równy
dukielskapojedyncza mianownikżeński równy
dukielskapojedyncza wołaczżeński równy
dukielskąpojedyncza biernikżeński równy
dukielskąpojedyncza narzędnikżeński równy
dukielskipojedyncza biernikmęski rzeczowy równy
dukielskipojedyncza mianownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dukielskipojedyncza wołaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dukielskichmnoga biernikmęski osobowy równy
dukielskichmnoga dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielskichmnoga miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielskiemnoga biernikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielskiepojedyncza bierniknijaki równy
dukielskiepojedyncza mianowniknijaki równy
dukielskiepojedyncza wołacznijaki równy
dukielskiegopojedyncza biernikmęski osobowy męski zwierzęcy równy
dukielskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dukielskiejpojedyncza celownikżeński równy
dukielskiejpojedyncza dopełniaczżeński równy
dukielskiejpojedyncza miejscownikżeński równy
dukielskiemupojedyncza celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dukielskimmnoga celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dukielskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dukielskimimnoga narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dukielsko
dukielskucelownik
Dukielscymnoga mianownikmęski osobowy
Dukielscymnoga wołaczmęski osobowy
Dukielskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dukielskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dukielskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dukielskichmnoga biernikmęski osobowy
Dukielskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dukielskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dukielskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dukielskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dukielskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dukielskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dukielskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dukielskimmnoga celownikmęski osobowy
Dukielskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dukielskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dukielskimimnoga narzędnikmęski osobowy

dukielsko przysłówek

stopień: równy

Forma podstawowa: dukielsko

słowostopień
dukielskorówny

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz