du-kla-na-mi

duklanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: duklanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duklanmnoga dopełniaczmęski osobowy
duklanmnoga biernikmęski osobowy
duklanachmnoga miejscownikmęski osobowy
duklanamimnoga narzędnikmęski osobowy
duklaniemnoga mianownikmęski osobowy
duklaniemnoga wołaczmęski osobowy
duklaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
duklaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
duklaninapojedyncza biernikmęski osobowy
duklaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
duklaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
duklaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
duklaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
duklanommnoga celownikmęski osobowy
duklanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
duklanymnoga biernikmęski zwierzęcy
duklanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz