du-ków

duków (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: duk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dukpojedyncza mianownikmęski osobowy
dukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dukapojedyncza biernikmęski osobowy
dukachmnoga miejscownikmęski osobowy
dukamimnoga narzędnikmęski osobowy
dukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dukimnoga biernikmęski zwierzęcy
dukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dukommnoga celownikmęski osobowy
dukowipojedyncza celownikmęski osobowy
dukowiemnoga mianownikmęski osobowy
dukowiemnoga wołaczmęski osobowy
dukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dukówmnoga biernikmęski osobowy
dukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Duków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dukapojedyncza biernikmęski osobowy
Dukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dukommnoga celownikmęski osobowy
Dukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dukówmnoga biernikmęski osobowy
Dukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Duków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ducepojedyncza celownikmęski osobowy
Ducepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dukapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dukąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dukępojedyncza biernikmęski osobowy
Dukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dukipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dukopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dukommnoga celownikmęski osobowy
Dukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dukówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz