du-le-wi-czu

Dulewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dulewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dulewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dulewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dulewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dulewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dulewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dulewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dulewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dulewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dulewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dulewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dulewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dulewiczommnoga celownikmęski osobowy
Dulewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dulewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dulewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dulewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dulewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dulewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dulewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz