liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dulęba | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Dulębach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Dulębami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Dulębą | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Dulębę | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Dulębie | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Dulębie | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Dulębo | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Dulębom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Dulębowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Dulębowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Dulębów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Dulębów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Dulęby | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Dulęby | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Dulęby | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Dulęby | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Dulęb | mnoga | dopełniacz | żeński |
| Dulęba | pojedyncza | mianownik | żeński |
| Dulębach | mnoga | miejscownik | żeński |
| Dulębami | mnoga | narzędnik | żeński |
| Dulębą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| Dulębę | pojedyncza | biernik | żeński |
| Dulębie | pojedyncza | celownik | żeński |
| Dulębie | pojedyncza | miejscownik | żeński |
| Dulębo | pojedyncza | wołacz | żeński |
| Dulębom | mnoga | celownik | żeński |
| Dulęby | mnoga | mianownik | żeński |
| Dulęby | mnoga | biernik | żeński |
| Dulęby | mnoga | wołacz | żeński |
| Dulęby | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
