dum-cą

dumcą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dumca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dumcapojedyncza mianownikmęski osobowy
dumcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dumcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dumcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dumcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dumcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dumcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dumcępojedyncza biernikmęski osobowy
dumcopojedyncza wołaczmęski osobowy
dumcommnoga celownikmęski osobowy
dumcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dumcówmnoga biernikmęski osobowy
dumcymnoga mianownikmęski osobowy
dumcymnoga wołaczmęski osobowy
dumcypojedyncza celownikmęski osobowy
dumcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
dumcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz