du-mi-czu

Dumiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dumicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dumiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dumiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dumiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dumiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dumiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dumiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dumiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dumiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dumiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dumiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dumiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dumiczommnoga celownikmęski osobowy
Dumiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dumiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dumiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dumiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dumiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dumiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dumiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz