dun-can

Duncan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duncan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duncanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Duncanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duncanapojedyncza biernikmęski osobowy
Duncanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duncanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duncanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duncaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duncaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Duncanommnoga celownikmęski osobowy
Duncanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Duncanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duncanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duncanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duncanówmnoga biernikmęski osobowy
Duncanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duncanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Duncanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Duncan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Duncan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duncanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Duncanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Duncanpojedyncza mnoga celownikżeński
Duncanpojedyncza mnoga biernikżeński
Duncanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Duncanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Duncanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz