du-ni-ny

Duniny (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dunin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duninpojedyncza mianownikmęski osobowy
Duninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duninapojedyncza biernikmęski osobowy
Duninachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duninamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Duninommnoga celownikmęski osobowy
Duninowipojedyncza celownikmęski osobowy
Duninowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duninowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duninówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duninówmnoga biernikmęski osobowy
Duninymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duninymnoga biernikmęski zwierzęcy
Duninymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz