du-ode-cy-mo

duodecymo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: duodecyma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duodecymmnoga dopełniaczżeński
duodecymapojedyncza mianownikżeński
duodecymachmnoga miejscownikżeński
duodecymamimnoga narzędnikżeński
duodecymąpojedyncza narzędnikżeński
duodecymępojedyncza biernikżeński
duodecymiepojedyncza celownikżeński
duodecymiepojedyncza miejscownikżeński
duodecymopojedyncza wołaczżeński
duodecymommnoga celownikżeński
duodecymymnoga mianownikżeński
duodecymymnoga biernikżeński
duodecymymnoga wołaczżeński
duodecymypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz