du-opo-lom

duopolom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: duopol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duopolpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
duopolpojedyncza biernikmęski rzeczowy
duopolachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
duopolamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
duopolemnoga mianownikmęski rzeczowy
duopolemnoga biernikmęski rzeczowy
duopolemnoga wołaczmęski rzeczowy
duopolempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
duopolimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
duopolommnoga celownikmęski rzeczowy
duopolowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
duopolupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
duopolupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
duopolupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz