du-plek-sy

dupleksy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dupleks

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duplekspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
duplekspojedyncza biernikmęski rzeczowy
dupleksachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dupleksamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dupleksempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dupleksiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dupleksiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dupleksommnoga celownikmęski rzeczowy
dupleksowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dupleksówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dupleksupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dupleksymnoga mianownikmęski rzeczowy
dupleksymnoga biernikmęski rzeczowy
dupleksymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz