du-plic-cy

Dupliccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duplicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dupliccymnoga mianownikmęski osobowy
Dupliccymnoga wołaczmęski osobowy
Duplickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Duplickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Duplickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duplickichmnoga biernikmęski osobowy
Duplickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Duplickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duplickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Duplickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duplickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duplickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Duplickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Duplickimmnoga celownikmęski osobowy
Duplickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duplickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duplickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz