du-pli-ko

dupliko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: duplika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duplicepojedyncza celownikżeński
duplicepojedyncza miejscownikżeński
duplikmnoga dopełniaczżeński
duplikapojedyncza mianownikżeński
duplikachmnoga miejscownikżeński
duplikamimnoga narzędnikżeński
duplikąpojedyncza narzędnikżeński
duplikępojedyncza biernikżeński
duplikimnoga mianownikżeński
duplikimnoga biernikżeński
duplikimnoga wołaczżeński
duplikipojedyncza dopełniaczżeński
duplikopojedyncza wołaczżeński
duplikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz