du-po-daj-ce

dupodajce (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;wulg.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dupodajka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dupodajcepojedyncza celownikżeński
dupodajcepojedyncza miejscownikżeński
dupodajekmnoga dopełniaczżeński
dupodajkapojedyncza mianownikżeński
dupodajkachmnoga miejscownikżeński
dupodajkamimnoga narzędnikżeński
dupodajkąpojedyncza narzędnikżeński
dupodajkępojedyncza biernikżeński
dupodajkimnoga mianownikżeński
dupodajkimnoga biernikżeński
dupodajkimnoga wołaczżeński
dupodajkipojedyncza dopełniaczżeński
dupodajkopojedyncza wołaczżeński
dupodajkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz