du-ra-ka

Duraka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Durakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durakapojedyncza biernikmęski osobowy
Durakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Durakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durakommnoga celownikmęski osobowy
Durakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Durakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durakówmnoga biernikmęski osobowy
Durakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz