du-ran-ce

Durance (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Duranc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durancpojedyncza mianownikmęski osobowy
Durancapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durancapojedyncza biernikmęski osobowy
Durancachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durancamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durancemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durancemnoga biernikmęski zwierzęcy
Durancemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durancempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durancommnoga celownikmęski osobowy
Durancowipojedyncza celownikmęski osobowy
Durancowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durancowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durancówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durancówmnoga biernikmęski osobowy
Durancupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durancupojedyncza wołaczmęski osobowy
Durankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Durankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz