dur-ba-czu

Durbaczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durbacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durbaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Durbaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durbaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Durbaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durbaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durbaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durbaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Durbaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durbaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durbaczommnoga celownikmęski osobowy
Durbaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Durbaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durbaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durbaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durbaczówmnoga biernikmęski osobowy
Durbaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durbaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz