dur-kacz

Durkacz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durkacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durkaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Durkaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durkaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Durkaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durkaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durkaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durkaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Durkaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durkaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durkaczommnoga celownikmęski osobowy
Durkaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Durkaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durkaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durkaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durkaczówmnoga biernikmęski osobowy
Durkaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durkaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Durkacz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Durkacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durkaczpojedyncza mnoga mianownikżeński
Durkaczpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Durkaczpojedyncza mnoga celownikżeński
Durkaczpojedyncza mnoga biernikżeński
Durkaczpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Durkaczpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Durkaczpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz