dur-ka-mi

Durkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Durkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durkapojedyncza biernikmęski osobowy
Durkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Durkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durkommnoga celownikmęski osobowy
Durkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Durkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durkówmnoga biernikmęski osobowy
Durkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Durkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durcepojedyncza celownikmęski osobowy
Durcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Durkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durkępojedyncza biernikmęski osobowy
Durkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Durkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Durkommnoga celownikmęski osobowy
Durkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durkówmnoga biernikmęski osobowy

Durkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Durka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durcepojedyncza celownikżeński
Durcepojedyncza miejscownikżeński
Durekmnoga dopełniaczżeński
Durkapojedyncza mianownikżeński
Durkachmnoga miejscownikżeński
Durkamimnoga narzędnikżeński
Durkąpojedyncza narzędnikżeński
Durkępojedyncza biernikżeński
Durkimnoga mianownikżeński
Durkimnoga biernikżeński
Durkimnoga wołaczżeński
Durkipojedyncza dopełniaczżeński
Durkopojedyncza wołaczżeński
Durkommnoga celownikżeński

Durkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durcepojedyncza celownikmęski osobowy
Durcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durkępojedyncza biernikmęski osobowy
Durkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Durkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Durkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Durkommnoga celownikmęski osobowy
Durkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz