du-ro-wie

Durowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durapojedyncza mianownikmęski osobowy
Durachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duramimnoga narzędnikmęski osobowy
Durąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durępojedyncza biernikmęski osobowy
Duropojedyncza wołaczmęski osobowy
Durommnoga celownikmęski osobowy
Durowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durówmnoga biernikmęski osobowy
Durymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durymnoga biernikmęski zwierzęcy
Durymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durzepojedyncza celownikmęski osobowy
Durzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz