durt-ka

Durtka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durtka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durtcepojedyncza celownikmęski osobowy
Durtcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durtkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Durtkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durtkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durtkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durtkępojedyncza biernikmęski osobowy
Durtkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durtkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Durtkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durtkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durtkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Durtkommnoga celownikmęski osobowy
Durtkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durtkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durtkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durtkówmnoga biernikmęski osobowy

Durtka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Durtka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durtcepojedyncza celownikżeński
Durtcepojedyncza miejscownikżeński
Durtekmnoga dopełniaczżeński
Durtkapojedyncza mianownikżeński
Durtkachmnoga miejscownikżeński
Durtkamimnoga narzędnikżeński
Durtkąpojedyncza narzędnikżeński
Durtkępojedyncza biernikżeński
Durtkimnoga mianownikżeński
Durtkimnoga biernikżeński
Durtkimnoga wołaczżeński
Durtkipojedyncza dopełniaczżeński
Durtkopojedyncza wołaczżeński
Durtkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz