du-rzan-cyj

durzancyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: durzancja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
durzancjapojedyncza mianownikżeński
durzancjachmnoga miejscownikżeński
durzancjamimnoga narzędnikżeński
durzancjąpojedyncza narzędnikżeński
durzancjemnoga mianownikżeński
durzancjemnoga biernikżeński
durzancjemnoga wołaczżeński
durzancjępojedyncza biernikżeński
durzancjipojedyncza celownikżeński
durzancjipojedyncza miejscownikżeński
durzancjipojedyncza dopełniaczżeński
durzancjopojedyncza wołaczżeński
durzancjommnoga celownikżeński
durzancjimnoga dopełniaczżeński
durzancyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz