du-si-gro-sze

dusigrosze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dusigrosz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dusigroszpojedyncza mianownikmęski osobowy
dusigroszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dusigroszapojedyncza biernikmęski osobowy
dusigroszachmnoga miejscownikmęski osobowy
dusigroszamimnoga narzędnikmęski osobowy
dusigroszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dusigroszemnoga biernikmęski zwierzęcy
dusigroszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dusigroszemnoga mianownikmęski osobowy
dusigroszemnoga wołaczmęski osobowy
dusigroszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dusigroszommnoga celownikmęski osobowy
dusigroszowipojedyncza celownikmęski osobowy
dusigroszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dusigroszówmnoga biernikmęski osobowy
dusigroszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dusigroszupojedyncza wołaczmęski osobowy
dusigroszymnoga dopełniaczmęski osobowy
dusigroszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz