du-si-ko-rze-niu

dusikorzeniu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dusikorzeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dusikorzenimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dusikorzeniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dusikorzeniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dusikorzeniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dusikorzeniemnoga mianownikmęski rzeczowy
dusikorzeniemnoga biernikmęski rzeczowy
dusikorzeniemnoga wołaczmęski rzeczowy
dusikorzeniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dusikorzeniommnoga celownikmęski rzeczowy
dusikorzeniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dusikorzeniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dusikorzeniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dusikorzeńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dusikorzeńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz