du-szy-ku

Duszyku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duszyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duszykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Duszykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duszykapojedyncza biernikmęski osobowy
Duszykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duszykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duszykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duszykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Duszykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duszykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duszykommnoga celownikmęski osobowy
Duszykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Duszykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duszykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duszykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duszykówmnoga biernikmęski osobowy
Duszykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duszykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz