du-um-wi-ra-mi

duumwirami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: duumwir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duumwirpojedyncza mianownikmęski osobowy
duumwirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
duumwirapojedyncza biernikmęski osobowy
duumwirachmnoga miejscownikmęski osobowy
duumwiramimnoga narzędnikmęski osobowy
duumwirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
duumwirommnoga celownikmęski osobowy
duumwirowipojedyncza celownikmęski osobowy
duumwirowiemnoga mianownikmęski osobowy
duumwirowiemnoga wołaczmęski osobowy
duumwirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
duumwirówmnoga biernikmęski osobowy
duumwirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
duumwirymnoga biernikmęski zwierzęcy
duumwirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
duumwirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
duumwirzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz