du-um-wi-ra-tom

duumwiratom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: duumwirat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
duumwiraciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
duumwiraciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
duumwiratpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
duumwiratpojedyncza biernikmęski rzeczowy
duumwiratachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
duumwiratamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
duumwiratempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
duumwiratommnoga celownikmęski rzeczowy
duumwiratowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
duumwiratówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
duumwiratupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
duumwiratymnoga mianownikmęski rzeczowy
duumwiratymnoga biernikmęski rzeczowy
duumwiratymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz