dwi-ko-zia-ny

dwikoziany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dwikozianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwikozianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dwikozianmnoga biernikmęski osobowy
dwikozianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dwikozianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dwikozianiemnoga mianownikmęski osobowy
dwikozianiemnoga wołaczmęski osobowy
dwikozianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dwikozianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dwikozianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dwikozianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dwikozianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dwikozianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dwikozianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dwikozianommnoga celownikmęski osobowy
dwikozianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dwikozianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dwikozianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz