dwo-ra-cy

dworacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dworak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dworacymnoga mianownikmęski osobowy
dworacymnoga wołaczmęski osobowy
dworakpojedyncza mianownikmęski osobowy
dworakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dworakapojedyncza biernikmęski osobowy
dworakachmnoga miejscownikmęski osobowy
dworakamimnoga narzędnikmęski osobowy
dworakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dworakimnoga biernikmęski zwierzęcy
dworakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dworakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dworakommnoga celownikmęski osobowy
dworakowipojedyncza celownikmęski osobowy
dworakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dworakówmnoga biernikmęski osobowy
dworakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dworakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz