dwor-ko

dworko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dworka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dworcepojedyncza celownikżeński
dworcepojedyncza miejscownikżeński
dworekmnoga dopełniaczżeński
dworkapojedyncza mianownikżeński
dworkachmnoga miejscownikżeński
dworkamimnoga narzędnikżeński
dworkąpojedyncza narzędnikżeński
dworkępojedyncza biernikżeński
dworkimnoga mianownikżeński
dworkimnoga biernikżeński
dworkimnoga wołaczżeński
dworkipojedyncza dopełniaczżeński
dworkopojedyncza wołaczżeński
dworkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz